Het is een scorelijn die je twee keer moet lezen om ze te geloven. KRC Genk had zondagavond in La Louvière alles in handen om zijn reguliere seizoen nog een ander gezicht te geven, maar gaf twee keer een dubbele voorsprong weg en bleef uiteindelijk achter met een hallucinante 5-5. Een wedstrijd vol goals, chaos en gemiste controle — en vooral één die nog lang zal blijven nazinderen in Genkse hoofden. Nochtans begon het zoals het moest. Racing schoot scherp uit de startblokken en stond na een kwartier al 0-2 voor. Daan Heymans opende al in de 6e minuut de score, Robin Mirisola verdubbelde even later de voorsprong na geklungel achterin bij de thuisploeg. Op dat moment leek Genk op weg naar een plichtmatige zege, met nog een waterkans op de top zes. Maar zoals al vaker dit seizoen bleek ook deze wedstrijd dat een veilige voorsprong voor Genk allerminst een garantie is. La Louvière knokte zich nog voor rust helemaal terug in de partij via Okou en Afriyie, waardoor een comfortabele avond in geen tijd veranderde in een nerveus gevecht. Dat Genk toch nog met een voorsprong de kleedkamer in trok, was te danken aan Junya Ito, die in de toegevoegde tijd van de eerste helft voor de 2-3 zorgde.

Na de pauze leek Racing opnieuw orde op zaken te stellen. Zakaria El Ouahdi, die in Freiburg nog gemist werd, trok goed door en maakte de 2-4. Opnieuw twee goals verschil, opnieuw het gevoel dat het dan toch nog goed zou komen. Maar opnieuw bleek dat gevoel bedrieglijk. Een ongelukkige own goal van Tobias Lawal bracht La Louvière terug tot 3-4, en hoewel invaller Aaron Bibout in de 86e minuut nog voor de 3-5 zorgde na werk van Karetsas, was zelfs dat niet genoeg om de match dood te maken. In de blessuretijd ging het helemaal mis. Heynen trof nog de paal op een fase die de 3-6 had kunnen opleveren, maar in plaats van de definitieve beslissing volgde complete ontreddering. Nsingi maakte de 4-5 in minuut 90+5, en nauwelijks een minuut later viel ook de 5-5 na opnieuw een stilstaande fase die Genk niet weg kreeg. Van controle was toen al lang geen sprake meer. Wat overbleef, was een collectieve inzinking op het slechtst mogelijke moment.

De bittere realiteit: zelfs winst had uiteindelijk niet volstaan, omdat Gent zijn opdracht ook tot een goed einde bracht. Maar dat verandert weinig aan het gevoel dat blijft hangen. Wie vier keer scoort op verplaatsing — zelfs vijf in dit geval — mag die wedstrijd nooit meer uit handen geven. Genk toonde flitsen van kwaliteit en had aanvallend meer dan genoeg wapens, maar werd defensief opnieuw veel te broos. En precies dat heeft het deze ploeg in de beslissende momenten van dit seizoen te vaak gekost. Volgens het wedstrijdverslag eindigde de partij op 22 maart 2026 op speeldag 30 van de Jupiler Pro League, en maakte het gelijkspel voor Genk geen verschil meer door de zege van Gent. Voor de Genk-supporter overheerst dan ook niet het spektakel, maar de frustratie. Tien goals in één match, vijf gemaakt, en toch met lege handen achterblijven: het vat perfect samen waarom deze avond niet als een voetbalfeest zal worden herinnerd, maar als een gemiste kans van formaat.